۱۰۶۸

مسافری در شهر سامرا جماعتی را دید که کافری زنده را در تابوت انداخته و به سوی گورستان می‌برند در حالی که آن بیچاره فریاد میزند که : «ای خلایق! من زنده و سالمم. چگونه می‌خواهید زنده‌ئی را به خاک بسپارید؟».
گاه فریاد میزد و گاه اشک ریزان التماس می‌کرد، اما نقیونی که از پی تابوت می‌رفتند بی‌توجه به او رو به مردم می‌گفتند: «ملعون دروغ می‌گوید. مُرده است!»
مسافری حیرت‌زده حال و حکایت را پرسید. گفتند: «این مرد فردی فاسق و کافر است دارای ثروت بسیار و بدون وارث. چندی پیش که به سفر رفته بود، چهار شاهد مسلمان خداشناس در محضر امام نقی شهادت دادند که مرده است و امام نقی نیز به مرگ او حکم کرد. پس از آن بود که امام نقی زنش را گرفت و اموالش را تصاحب کرد. اکنون ان کافر بازگشته و ادعای حیات می‌کند. حال آنکه ادعای مردی کافر در برابر شهادت چهار خداشناس مقبول نیست. این است که به حکم امام نقی او را به گورستانش می‌برند، چرا که دفن میّت واجب است و معطل نهادن جنازه شرعا جایز نیست.»

منبع: کتاب اموال التصاحبکم تجاوز النساء که در قرن نهم نقوی نوشته شده

Advertisements

2 پاسخ به “۱۰۶۸

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s