۹۱۱

فوق‌لیسانس میکروبیولوژی داشت. زبان انگلیسی را مثل بلبل حرف میزد. استاد موسیقی فیوژن بود و هر بحثی که در می‌گرفت حرفی برای گفتن داشت. خدای کتاب‌های ممنوع و غیر‌ممنوع بود. سینمای برگمان آخر آرمان‌های هنریش بود. در پروفایلش نیچه استتوس می‌کرد و از دخترانی که یک‌دهمشان را هم به زور می‌شناخت، مردانه لایک می گرفت. بر کتف راستش نام کوروش را به میخی خالکوبی کرده بود. شاهنامه را از حفظ بود و روی فروغ و شاملو تعصب داشت و هیچکس نمی‌توانست حریف رپ خوانی ویسکی بدستش باشد. در هر حال و به هر جهت، هر یابوگری‌ای که می‌کرد امکان نداشت محرم برسد و او مخلصانه زیر علم حسین گریبان پاره نکند. شوخی که نبود، «بچه شیعه» بود.

امام نقی (ع) و ریشه‌های سفت – باب ایزلامیسم اُر اَسهولیزم

Advertisements

6 پاسخ به “۹۱۱

    • هم باحال بود و هم اشک آور
      این واقعیتی تلخ است که نهایتا سنت زده هستیم
      و نهایتا زیر علم حسین می رویم :(

  1. آخر ای کاپیتان امامان.
    کدام بچه شیعه ای هست که انگلیسی درست حسابی بلد باشد؟ موسیقی فیوژن بداند و غیره.
    اما والنقی اعلم

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s