۶۶۲

امام نقي در بيابان هاي سامرا در حال آلت گشت بودند كه متوجه درختی نورانی در ميان بيابان شدند.
ناگهان صداي بلندي از درخت برخاست كه: «ای نقی! كفشهايت را از پايت بيرون بياور كه همانا تو اكنون در وادی مقدس و در برابر خدا قرار داری. مشيت الهي بر اين قرار گرفته كه تو را به پيامبری مبعوث كنيم.»
ولي به محض اين كه امام كفشهايشان را درآوردند، بنا به دلايلي، خداوند تصميم خود را عوض كرده و صرفاً به دادن مقام امامت به ايشان اكتفا كردند.

از كتاب: «اهميت شستن جوراب در اسلام»

Advertisements

1 پاسخ به “۶۶۲

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s